Voor mij alleen:

2012-09-18 23:04

Grootwatertochten

< Eerder


Datum: 2012-09-15Organisatie: Peddelpraat

Dollard

Tijdens tocht Dollard

Ergens aan de rand van Nederland, daar waar de tijd heeft stil gestaan, waar geen verkeersdrempels, doorstroomwegen en turborotondes zijn, daar waar een westerling verwacht van de wereld af te vallen, daar ergens ligt ergens aan de monding van de rivier de Munte, op een hoekje van een camping vind je het dorpje Termunterzijl. Een zijl is een sluis met maar één deur, je kan er alleen met laag water doorheen en volgens AJ mag de man die dat ding bedient zich Zijlstra noemen van Napoleon. Op een vrijdag, laat op de avond verzamelen op die camping wat mensen onder het afdak van de wc om wat droge Friese worst te eten en bier te drinken terwijl de regen zachtjes op dat afdak tikt.

Vroeg in de morgen arriveren ook Hans en Annet, daarna gaan we de boten inpakken en de wieltjes er onder, in de loop van nacht is de lucht open getrokken en het is nog wel fris maar toch wel lekker weer. In de haven laten we de boten te water en en varen de haven uit, even opletten want vlak onder water zijn er dammetjes en de stroom is van opzij. We steken de geul over en bij de volgende geul volgen we groene tonnen van de Eems, ruim er buiten maar ook weer niet te ver want onder water loopt er een dam. We varen langs Emden waar talloze voornamelijk witte Volkswagens klaar staan om verscheept te worden. Verder richting Ems. In de monding van die rivier is een sperrwerk, een waterkering die dicht gaat als er een schip van de scheepswerf dertig kilometer verderop naar zee moet varen. Dit weekend gaat dat gebeuren maar het is ons niet duidelijk wanneer. We vragen die info nogmaals per marifoon op en we begrijpend dat vanaf dat moment het sperrwerk dicht gaat en scheepvaart bovenstrooms verboden is. Voor ons eindigt de tocht dus in Ditzum, een leuk Duits dorp. Wandelen en vis eten in het zonnetje, je hoort ons niet klagen. Rond de kentering stappen we weer in en varen eerst nog even naar het sperrwerk wat nog steeds open blijkt te staan en waar dus nog volop schepen doorheen varen. Toch maar beter Duits leren :-). De terugweg gaat eerst heel vlot, het stroomt nog behoorlijk en een paar mensen hebben er duidelijk zin in. Als de stroom wat minder wordt in een breder stuk geul zakt het tempo naar een wat normaler niveau. De dam die op de heenweg geheel onder water lag is nu duidelijk te zien. Aan het eind van die dam steken we over naar Termunterzijl, omdat de wind iets is aangetrokken tot een kleine vier en de stroom tegen wind is hebben we best nog wel leuke golven, Big Smile!

Op de camping voorziet Anton H ons weer van worst, Tuc en bier. Niet te veel bier want we willen nog wat auto's wegbrengen naar Nieuw Statenzijl. Na een lange rit over polder- en dijkweggetjes naar Nieuw Statenzijl en terug gaan we met de hele groep van het maandmenu genieten bij het plaatselijke visrestaurant. Daarna op tijd naar bed.

Om half zes hoor je zo hier een daar een wekker af gaan, de groep komt tot leven maar toch heeft iemand een extra zetje nodig om wakker te worden. Het is natuurlijk ook best wel vroeg, in het donker ontbijten en met het eerste ochtendgloren naar de haven. Daar aangekomen blijk vrijwel alle water verdwenen, een dikke meter bagger tussen water en instapsteiger glimt ons tegemoet. Samen met Grietje probeer ik bagger weg te scheppen met de peddel maar dat werkt niet echt. De eerste instapper weet met een beetje hulp op afstand in te stappen echter is die methode is niet voor iedereen haalbaar. Opeens verzint iemand om de kajak gewoon op de blubber te leggen en in te stappen, met weinig moeite glijdt de boot door de blubber richting water. Tussen de hoge sluisdeuren door worden we vanzelf helemaal stil van het uitzicht, een vale ochtendzon kleurt het stille water en de lucht mooi gedempt oranje, vogels in de lucht en alleen het geluid van je peddels door het water. Stil genieten van de overweldigende natuur. Onthaasten is de boodschap, een enkeling heeft daar moeite mee maar wordt gewoon teruggefloten als we een prieltje gaan exploreren. Steeds ondieper en natuurlijk iets stroom tegen scheppen we steeds verder het geultje in, een lepelaar ziet het eerst eens aan maar besluit toch met een sierlijke vlucht te vertrekken. Toch maar omdraaien als er nog ruimte voor is. In rustig tempo weer verder richting Nieuw Statenzijl. Een plaspauze wordt voor de dapperen een prutwandel pauze, Annet weet mij te verleiden tot een hardloop wedstrijdje, daarna toch maar even voeten en benen spoelen in een stroompje. Daar waar het wad vol ligt met oesters, kokkels en mossels vinden we hier slechts lege schelpen en dan nog weinig ook. Verder gaan we weer tussen de slikplaten door, het wordt steeds meer noodzakelijk de staken te volgen. Vlak aan de kust gaan we nog een priel in, deze heeft begroeiing op de oevers, bij nader inzien is het gewoon een rietsoort, daarvoor nog wat zeeraket of zeekraal maar het zag er nogal stoffig uit dus niet de moeite om uit te stappen voor wat eetwerk. Het onthaasten heeft toch effect gehad want uiterst relaxed dobberen we de jachthaven binnen, voor we de boten uit het water tillen toch eerst maar zien of we door het hek komen, een handig alternatief lijkt er niet te zijn. Gelukkig heeft één van de booteigenaren een sleutel. Omkleden, bootjes op de auto en naar de camping voor nog een kop koffie en tentje opruimen. Lekker vroeg richting huis. Geweldig weekend, iedereen bedankt voor de gezelligheid.

BartB




tocht-56_00546.jpg


tocht-56_00547.jpg


tocht-56_00549.jpg


tocht-56_00551.jpg


tocht-56_00544.jpg
< Eerdere tocht -- Recentere tocht >



Andere belevenissen en bemoeienissen van bjorri.